Woonwagenbewoner :
 

Een woonwagenbewoner is iemand die behoort tot de groep van ongeveer 30.000 mensen in Nederland die in woonwagens of stacaravans wonen in speciale centra of "kampen". Hiervan is de negatieve term "kampers" afgeleid. Zelf noemen ze zich liever "reizigers", waarbij ze op hun beurt de term "burgers" gebruiken voor Nederlanders die in gewone huizen wonen. Soms wordt gedacht dat woonwagenbewoners altijd (afstammelingen van) zigeuners (Roma en Sinti) zijn. Dit is onjuist. Woonwagenbewoners zijn meestal gewoon Nederlanders, maar stammen af van keuterboeren, landarbeiders en turfstekers, die rond 1850 door verscheidene oorzaken (onder andere de mechanisering) niet meer aan de kost kwamen, en daarom van plaats naar plaats begonnen te trekken, in de hoop hier en daar wat te kunnen verdienen, en eventueel een baan te kunnen krijgen.

Dit plaatste hen grotendeels in hetzelfde "hokje" als de zigeuners en grotendeels buiten de samenleving. Ze werden met wantrouwen bekeken, want "alles dat rijdt" was immers "niet te vertrouwen". Typische beroepen van woonwagenbewoners waren: ketellapper, stoelenmatter, bezembinder, kramer, muzikant, en scharenslijper.

In 1978 verbood in Nederland de Rijksoverheid het rondtrekken en dwong de woonwagenbewoners in grote centra te gaan wonen (Woonwagenwet). Deze centra lagen op afgelegen plaatsen, weg van de bewoonde wereld. Hier wonen zij in sommige gevallen nog steeds. Vaak is de verhouding met de lokale bewoners matig tot slecht. De "kampers" zijn in de ogen van de lokale bewoners asociale criminelen, de "burgers" zijn in de ogen van de woonwagenbewoners zielige burgermannetjes met oogkleppen. In de afgelopen decennia zijn er in veel gemeenten kleine kampjes aangelegd, en daar is de verstandhouding tussen "burgers" en woonwagenbewoners vaak sterk verbeterd. De meeste grote centra zijn inmiddels gesloten.

Begin 2004 kwamen woonwagenbewoners negatief in het nieuws, toen bekend werd dat in centrum "De Vinkenslag" bij Maastricht zich hennepplantages bevonden, waarvan de lampen op illegaal afgetapte stroom brandden. Bovendien zou er geen belasting worden betaald - wat later deels op een afspraak bleek te berusten - en greep de overheid niet in omdat de politie er niet meer zou durven te komen. Om haar gezag te herwinnen deed de overheid een grote inval in het centrum. Als reactie hierop blokkeerde een groep woonwagenbewoners de snelweg A2, wat hen niet populairder maakte.[1][2]

Woonwagenbewoners moeten niet worden verward met Roma (zigeuners). In tegenstelling tot de Roma zijn woonwagenbewoners van Nederlandse oorsprong, en hebben ze geen eigen taal (al wordt vaak het Bargoens gebruikt). Ook gaat hun geschiedenis slechts tot circa 1850 terug, in tegenstelling tot de eeuwenlange geschiedenis van de Roma.

Bekende (voormalig) woonwagenbewoners zijn: Harm Wolters, Jannes, Frans Bauer, Grad Damen, Rafael van der Vaart, Henk Damen, Albert Kraus en Frans Duijts.

 

____________________________________________________________________________________
 

Inval in woonwagenkamp Vinkenslag

Laatste update: 15 april 2004 10:17 info

MAASTRICHT - De bewoners van woonwagenkamp Vinkenslag bij Maastricht zijn donderdagmorgen opgeschrikt door een grootscheepse inval van ongeveer vierhonderd politieagenten. De politie arresteerde in totaal zestien kampbewoners, van wie het merendeel wegens betrokkenheid bij de urenlange blokkade van woensdag op de autosnelweg A2 bij Maastricht.

Foto: ANP

Ongeveer veertig bussen van de mobiele eenheid van de politie, twee pantserwagens van de Koninklijke Marechaussee en een tiental politiewagens vielen voor dag en dauw het kamp binnen. De politie zette ook een helikopter in. Vinkenslag werd hermetisch afgesloten, agenten sloten de toegangswegen af en bewoners mochten het terrein niet verlaten. Behalve aanhoudingen op Vinkenslag, pakte de politie ook mensen op in twee nabijgelegen kleinere kampen en in drie woningen in de buurt.

Behalve aanhoudingen wegens betrokkenheid bij de blokkade, arresteerde de politie twee mensen op verdenking van overtreding van de opiumwet en nog één persoon wegens verzet tegen de politie. Naar verwachting blijft het niet bij deze arrestaties, liet de Maastrichtse hoofdofficier van justitie J. van Eck donderdag weten

____________________________________________________________________________________

Voormalige woonwagenbewoners, nu in woningen, doen hun verhaal

Fotobijschrift:
De familie Hanstein: ‘We hebben een mooie woning gekregen,
maar kunnen er moeilijk wennen’

Berkel en Rodenrijs - Het verhaal in de Heraut van 1 juli 2009 over de terugkeer van
de bewoners naar het gerenoveerde woonwagencentrum heeft nogal voor wat vraagtekens gezorgd bij de bewoners die ook al jaren aan de Meerweg woonden en nu in een woning terecht zijn gekomen. Hun was iets anders beloofd, zeggen ze.

John Hofman

Op het gerenoveerde woonwagencentrum zouden de bewoners terugkeren die eerder op het centrum woonden. “Al lang voor de renovatie hebben wij aan burgemeester en wethouders (vorige colleges, red.) gevraagd om het centrum uit te breiden naar 15 staanplaatsen (het waren en zijn er 7, red.) omdat onze kinderen ook graag op het centrum wilden gaan wonen. En dat was volgens de gemeente mogelijk”, vertelt mevrouw Hanstein-Massing. Afgezien van een korte onderbreking stond ze al jaren op het oude centrum. “Ik heb zelfs nog op het kamp aan de Boezem gestaan”, zegt ze. Nu zitten we met enkele gezinnen in woningen aan de Lindenlaan en dat zijn we niet gewend.
Wij zijn echte zigeuners, ‘Sinti’ zoals dat heet. Die moeten ze niet in woningen stoppen.” De gemeente heeft volgens mevrouw Hanstein destijds beloftes gedaan die niet zijn nagekomen. “Het centrum zou worden uitgebreid naar 15 plaatsen plus 2 plaatsen voor de ‘doortrekkers’. Dat is niet doorgegaan. Ik heb noodgedwongen mijn plaats afgestaan voor onze zoon omdat er geen uitbreiding kwam ondanks de belofte dit wel te doen. Hij staat nu op onze plek en dat heb ik met liefde gedaan. Toch gaat mijn hart uit naar een woonwagen. Ik ben de burgemeester dankbaar, maar ik zou er graag ook naar terug willen. We hebben een mooie woning gekregen, maar kunnen er moeilijk wennen. De mensen in de straat zien ons toch als woonwagenbewoners of zigeuners. We leven anders. We leven bijvoorbeeld veel buiten, hebben regelmatig een barbecue. Onze kinderen zijn wat luidruchtig met buiten spelen. Met sommige bewoners in de straat kunnen we heel goed overweg en anderen zien ons liever weer gaan. Reden: omdat wij zigeuners zijn.. De gemeente heeft eerder een voorstel gedaan om nog een tweede centrum te realiseren. Terug naar de Boezem bijvoorbeeld, zouden we geweldig vinden.
We moesten daar toen weg. Nu grazen er al die jaren al een paar schapen. We hoeven niet zo nodig in de bewoonde wereld te wonen. Ze hebben het altijd maar over integratie. Nou, we zijn voldoende geïntegreerd. We spreken de Nederlandse taal, doen onze boodschappen in Berkel en onze kinderen gaan er op school, dus net zo als de ‘gewone’ burger.”

“In het vorige verhaal in de Heraut zegt wethouder den Uil dat hij nog geen klachten heeft gehad over de verkeerssituatie op de Meerweg. Dat klopt niet, want we hebben al meerdere malen ons ongenoegen geuit over de snelheden waarmee automobilisten langs het centrum rijden. De woordvoerder van het centrum, Steef Hanstein heeft toen oplossingen aangedragen. Hij heeft om verkeersdrempels en borden met 30km zone gevraagd. Is de wethouder dat vergeten? Hij heeft eerder gezegd dat als het langsrijdende verkeer gedwongen moet worden om langzamer te rijden, dit mogelijk is. Hij zei letterlijk: “Dat gaan we uitzetten bij de afdeling beheer en Onderhoud.” Dan over de ‘rommel op het kamp’. We hebben onze woningen/wagens altijd al gehuurd van de gemeente. De wethouder zegt zelf dat de gemeente lange tijd weinig of geen onderhoud op het centrum heeft gepleegd. Nu zegt hij dat de gemeente er steng op zal toezien dat het centrum schoon blijft. Het is toch openbaar terrein? Net zoals de straten? Nou, die behoort de gemeente schoon te houden. Hier gelden toch dezelfde regels als bij woningen in een straat? Volgens de bewoners ontving de gemeente ieder jaar fl 84.000, -- (ruim € 38.000, --) van het Rijk om wagens en terrein te onderhouden. “De gemeente heeft één jaar onderhoud gepleegd en daarna niet meer. Ambtenaren zag je zelden of nooit. Waar is al dat geld dan gebleven? Een slordige 1,7 miljoen! De wethouder zegt nu ook:”We hebben er als gemeente bewust voor gekozen het terrein in eigendom te houden.” Het is dus openbaar terrein.
Als bewoners hebben wij de verantwoording de wagens/woningen schoon en netjes te houden. Nu wonen wij in een straat en die wordt keurig schoon gehouden door de gemeente. Dan behoort ze toch ook het terrein op het centrum schoon te houden of zien we dat verkeerd?”
Mevrouw Hanstein-Massing is eerlijk als ze zegt dat haar woning ‘toppie’is.
Niets op aan te merken, maar “onze roots liggen nu eenmaal op het
woonwagenkamp.” Als we ons kopje thee hebben leeggedronken wil ze nog iets kwijt. “Wat ik helemaal triest vind is dat Herman Massing sr.(70) ook niet meer naar het centrum terug mocht gaan. Als een van de oudste bewoners heeft hij zijn plaats ook afgestaan aan een zoon. Zelf heeft hij alle jaren op het centrum, en ook aan de Boezem, gewoond en nu zwerft hij van de een naar de ander want hij kreeg geen woning. Ook hem was beloofd dat het centrum een uitbreiding zou krijgen. Alle beloftes zijn naar de prullenbak gegaan. Nogmaals, we willen gewoon terug naar een woonwagencentrum in Lansingerland. Maakt niet uit op welke plek. We blijven wel graag hier want hier zijn we eenmaal gewend en de kinderen gaan hier naar school.”
Reactie wethouder Jan den Uil:

Gevraagd om een reactie op bovenstaand verhaal, deelde wethouder Jan den Uil (CU) mee dat beloftes over meer staanplaatsen op het woonwagencentrum bij hem niet bekend zijn. “Althans niet door het huidige college.
Waarschijnlijk is er bij vorige colleges wel over gesproken, maar dat is misschien wel vele jaren geleden, dat is mij niet bekend. We hebben nu te maken met de gemeente Lansingerland, die ook een nieuw college heeft gekregen. Het huidige college van de gemeente Lansingerland heeft vanaf de allereerste besprekingen over het renoveren van het woonwagencentrum duidelijk gesteld dat er niet meer dan 7 legale staanplaatsen zouden komen.
Deze waren ook al aanwezig op het oude centrum. In de loop der jaren zijn er meer wagens/caravans op het centrum komen staan maar die stonden er in feite niet legaal en bovendien werd dit een gevaarlijke situatie. Duidelijk is tegen de bewoners die er al stonden gezegd, dat er maximaal 7 plaatsen zouden terugkomen. Er zijn toen enkele bewoners geweest die de keuze hebben gemaakt om hun staanplaats aan hun kinderen te vergeven en die bewoners wonen nu dus in een woning. De gemeente Lansingerland (de gemeenteraad, red.) heeft nooit de intentie gehad om een groter woonwagencentrum te realiseren. Zeven is echt het maximum”, aldus de wethouder.

Wat betreft de opmerkingen over het verkeer over de Meerweg, zei de wethouder dat er wel eens was gesproken over eventuele drempels, maar dat de gemeente dit zou laten onderzoeken zodra er veel klachten zouden komen over te snel rijden. “Er rijdt nu al beduidend minder verkeer over de Meerweg, aangezien dit geen doorgaande weg meer is.
Het verkeer dat er rijdt is meestal bestemmingsverkeer. Er zijn nu alternatieven zoals de Oostmeerlaan en de Oudelandselaan.”Wat betreft rommel op het kamp, wil de wethouder nog kwijt dat de plaatsen waarop de wagens staan, door de bewoners zelf moeten worden onderhouden, net zoals iemand rond zijn woning de tuin en het looppad onderhoudt. De gemeente zal de openbare ruimtes, zoals tussen de wagens en het speelplaatsje op het centrum, onderhouden zoals ze ook de openbare wegen en straten in Lansingerland onderhoudt, maar dat weten de bewoners ook. Den Uil:”Er is overigens nooit apart geld ontvangen door de gemeente voor het onderhoud van wagens en terrein. Dit is altijd uit de pot Algemene Middelen betaald.” Hij vindt het overigens positief te horen dat de bewoners die nu in een woning wonen, tevreden zijn met hun huisvesting. Dat ze heimelijk toch terug verlangen naar het woonwagencentrum kan hij ook wel begrijpen, maar er is toen een bewuste keuze gemaakt wie er zouden terugkeren. “En nogmaals, 7 staanplaatsen is en blijft het maximum aantal.”

____________________________________________________________________________________

Verslagenheid na gewelddadige dood Danny Gubbels

Publicatie: vrijdag 16 juli 2010 - 10:32 | Auteur: Jody Ummels
BREDA - Klasgenoten en hun ouders, vrienden, de voetbalclub, buurtgenoten, leraren, maar ook gewoon mensen die het nieuws hebben gehoord, reageren geschokt en verslagen op de gewelddadige dood van de 12-jarige Danny Gubbels uit Breda.

Woensdagavond werd de jongen in zijn huis op het woonwagenkamp aan de Rijnauwenstraat doodgeschoten. Wat daar zich precies heeft afgespeeld, is nog niet bekend.

Op basisschool De Burchtgaarde in Breda is al veel gebruik gemaakt van een herdenkingshoek die is ingericht. Volgens directeur René Rijpert kan daar een condoleanceregister worden getekend. Ook staat er een digitale fotolijst waarmee herinneringen opgehaald kunnen worden aan Danny. Vrijdagmorgen hadden ook zo'n 200 mensen een bericht achtergelaten in een online condoleanceregister. Ook is er een Hyvespagina voor de jongen geopend.

Ook onder de nieuwsberichten, onder meer op deze website, stromen de reacties binnen: veelal condoleanceberichten, maar ook volop gespeculeer over wat er nu achter de schietpartij zat. De politie heeft daarover nog bijna niets bekendgemaakt.

Volgens buurtbewoners nam een een groep van zeven mannen de woonwagen van buitenaf onder vuur, toen Danny binnen was. Hij bezweek in het ziekenhuis aan zijn verwondingen.

Lees ook:
Medeleven burgemeester voor nabestaanden schietpartij

Ongefundeerde beschuldigingen over de toedracht zijn niet toegestaan volgens de spelregels van Omroep Brabant en worden dan ook uit het forum van Omroep Brabant verwijderd.
 

___________________________________________________________________________________

'Woonwagenbewoners horen niet in woonwijk'

Auteur: door Jos Hack | dinsdag 26 april 2011 | 23:49 | Laatst bijgewerkt op: donderdag 28 april 2011 | 10:20

Dyana Rokx kijkt vanaf haar balkon aan de Irenestraat op het toekomstige bouwterrein. foto Robert van den Berge/het fotoburo

Dyana Rokx kijkt vanaf haar balkon aan de Irenestraat op het toekomstige bouwterrein. foto Robert van den Berge/het fotoburo

 

SINT WILLEBRORD - Onbegrijpelijk. Andere woorden heeft Dyana Rokx er niet voor dat zij en haar medebewoners van de Irenestraat maar geen gehoor vinden bij de gemeente.

Die wil de komende jaren achter haar woning en achter de woningen van de Clausstraat en de Emmastraat in twee fases 153 nieuwe woningen bouwen.

Vijf daarvan zijn bestemd voor mensen die nu nog wonen op het woonwagenkamp aan de Helakkerstraat in Rucphen. En tegen de komst van die bewoners strijden Dyana Rokx en de buurtbewoners nu al meer dan vijf jaar.

"Niet omdat wij iets tegen die mensen hebben, maar woonwagenbewoners hebben nu eenmaal andere leefgewoonten dan wij. Die moet je dan ook niet naar een nieuwe woonwijk halen. Ik denk dat die mensen zich daar ook niet gelukkig zullen voelen", zegt de Willebrordse.

In 2008 heeft ze al handtekeningen ingezameld, de buurt heeft bezwaar gemaakt tegen het plan dat vanaf half februari zes weken ter inzage heeft gelegen en vorige week heeft ze haar ongenoegen nog eens uitgesproken in de commissie Erom. Dat verhaal ging opnieuw gepaard met een serie handtekeningen.

Wat die laatste poging heeft opgeleverd, weten de bezwaarmakers nog niet, want de gemeenteraad neemt op 19 mei een besluit over de bouwplannen. "Dat wachten we nu eerst af. Op basis daarvan zullen we kijken wat we verder kunnen doen. Maar wij leggen ons er in elk geval niet zomaar bij neer. Ons woongenoot en onze privacy worden aangetast, want we hebben ook problemen met de hoogte van de nieuwe woningen. Ze kijken straks zo in onze achtertuin. Dat we hier al tien jaar met plezier wonen, laten we niet zomaar bederven", zegt Dyana Rokx.

Met haar betoog in de commissievergadering bereikte ze wel dat wethouder Jan Suijkerbuijk in opdracht van de raad het plan nog eens zou bespreken met Thuisvester. Die wooncorporatie gaat het bouwplan uitvoeren.

Dat gesprek tussen Suijkerbuijk en Thuisvester heeft inmiddels al plaatsgevonden. "Misschien wordt er nog iets gewijzigd aan de vorm van de woningen. Veel meer zal het echt niet zijn. Dat zal ik de gemeenteraad een dezer dagen ook laten weten. Het voornemen om te bouwen voor de woonwagenbewoners is verder geen discussie meer. Ik neem trouwens ook niet graag het woord woonwagenbewoners in de mond. Voor mij is er geen verschil tussen hen en de andere mensen die daar komen wonen", zegt wethouder Suijkerbuijk.

Volgens Diana Rokx hebben de buurtbewoners nooit geweten dat er in het nieuwe plan ruimte was gereserveerd voor de komst van woonwagenbewoners. "Daar zijn wij pas veel later achtergekomen. Op zich is het ook geen onaardig bouwplan. Alleen horen mensen die hun hele leven op een andere manier hebben geleefd daar niet thuis. Maar die argumenten legt de gemeente vooralsnog gewoon naast zich neer."
 

____________________________________________________________________________________

Woonwagenkamp Escamplaan

July 6th, 2009 in Politiek | leave a response

 

Al veel vaker heb ik het gehad over de “woonwagenkampen”.

Zo ook begin dit jaar (klik) waar een groot deel van de bewoners waren vertrokken, omdat het ultimatum met de gemeente afliep.

Dit hield in dat zij een vergoeding zouden krijgen en een verhuiskostenvergoeding, wanneer zij voor een bepaalde datum waren vertrokken.

Zoals ik toen al schreef, was niet voor iedereen een standplaats. Om van alle stress af te zijn, hebben sommige bewoners ervoor gekozen toch in een gewoon huis te gaan wonen in de hoop dat er ooit voor hun een standplaats vrij zou komen.

Maar dit lijkt met het beleid van wethouder Norder, die van deze kampen af wil, eigenlijk in mijn ogen een illusie.

 

Triest was dat al voordat dit ultimatum was aangebroken zij in de vrieskou zaten; het energiebedrijf had al eerder de “stoppen er uitgetrokken”.

Let op; dit verhaal wat ik hier nu schrijf is deels een verhaal van de bewoners; éénzijdig dus.

Maar wat ik heb gelezen in de loop van de jaren en wat ik persoonlijk heb gezien geeft mij voldoende aanleiding dit neer te schrijven.

Even iets vooraf. Wil je iets weten over de geschiedenis van het woonwagen beleid klik hier. Ook dit is een gekleurd verhaal, maar geeft goed de geschiedenis en consequenties weer waarom de woonwagenbewoners nu in kampen zitten en niet meer rondtrekken en hoe het beleid er nu aan toe gaat.

 

In 1999 werd de woonwagenwet afgeschaft. Dit had tot gevolg, dat het verschil tussen de kampen en “gewone” huisbewoners werd rechtgetrokken en de gemeente de verantwoording had over de standplaatsen. Dus ook dat de voorzieningen goed waren! En ook dat er voldoende standplaatsen zouden zijn. Lees hier (klik) voor meer info.

 

 

Een aantal bewoners (7 in totaal) van dit kamp zijn blijven zitten en procederen nog steeds tegen de gemeente Den Haag, omdat zij geen vervangende standplaats hebben gekregen.

Ik vraag me vaak af; waarom mogen zij niet kiezen voor die bepaalde leefvorm?

Hun manier van leven is totaal anders dan die van (de meeste) “gewone” huisbewoners. De sociale controle, de samenhang, de onderlinge contacten zijn zoveel sterker dan wat er gebeurt in de stad, waar iemand tijden ziek of zelfs dood in huis kan liggen zonder dat een ander ernaar omkijkt of weet van heeft. Iedereen let op iedereen.

Ik sprak vandaag met een aantal bewoners.

Vriendelijke, hartelijke mensen, die het water tot aan de lippen voelen stijgen.

Hun leven wordt door alle procedures en onzekerheden bijna tot een hel gemaakt.

Foute informatie in de stukken van de gemeente die naar de rechter gaan (alsof ze energie zouden tappen waar ze voor betalen! Lelijke foto’s van hun prachtige woonwagens enz.). Veel woonwagenbewoners kampen nu met ernstige lichamelijke kwalen door alle stress.

 

Als deze blijvende bewoners het beroep verliezen, verliezen zij alles; alle procedurekosten, maar ook hun woning. Zij blijven als “zwervers” achter.

Lang zijn zij volgens hun door de gemeente “getreiterd”, ik kan het niet anders verwoorden.

Telkens weer wordt hun elektriciteit afgesloten, waar zij toch echt voor betalen. Na telefoontjes wordt het dan wel weer aangesloten maar toch is deze manier van doen zeer frustrerend.

Keer op keer ontvangen zij brieven waarop gereageerd moet worden en dagelijks worden ze bezocht door de politie en gemeente.

 

 

Vandaag was het even paniek op het woonwagenkamp aan de Escamplaan. In een blaadje had een oproep gestaan om hulp voor dit kamp. De gemeente Den Haag was bang dat uit heel Nederland caravans zouden trekken naar deze locatie om de bewoners bij te staan. Het bleek om een misverstand te gaan; de bewoners hadden allang contact gezocht met de andere woonwagenbewoners dit alsjeblieft niet te doen om hun kansen niet te zien slinken.

De gemeente en politie bezocht het terrein vanmorgen en heeft hekken en grote betonnen blokken op het terrein geplaatst, om te zorgen dat er geen caravans bij kunnen komen en patrouilleren regelmatig rond het terrein.

Maar door de hekken en blokken is ook het speelterrein voor de kinderen afgenomen….

De gemeente had ook contact met de bewoners kunnen opnemen wat er van dit verhaal klopte; ook voor andere zaken nemen zij continu contact op!

 

Waarom de overige beroepen geen succes waren?

Simpel; het bestemmingsplan voor dit gebied was tot nog toe nog steeds niet aangepast; het was een woonwagenkamp.

Dus elk bezwaar/beroep kon niet worden ingewilligd….

 

De man wie ik sprak hoopte op een gunstige uitspraak morgen en een rechter die billijk was. Zijn hoop was gevestigd op artikel 10 van de Woonwagenwet (klik op de foto hiernaast voor een grotere foto) waarin hem een vervangende standplaats wordt beloofd.

 

Hij en zijn vrouw vinden het niet erg te moeten verhuizen. Wel om hun manier van leven te moeten opgeven; dat was hun leven en dat kan en mag niet afgepakt worden.

 

Tja; wie zijn wij te oordelen hoe iemand moet leven?

Tenslotte heeft ook Brussel deze woonvorm geaccepteerd.

Tags: , , , , ,

____________________________________________________________________________________